Soms splits ik groepen om de wandeling met de honden zo harmonieus mogelijk te laten verlopen. In de afgelopen vijf jaar hebben we ook nog nooit een dierenarts hoeven te bezoeken, vechtpartijen komen vrijwel nooit voor.
Wanneer er een nieuwe hond wordt aangemeld heb ik een zeer uitgebreid gesprek en zo kan ik goed inschatten of een hond in de roedels van de Rennende Rakkers past. In het gesprek komen de algemene voorwaarden aan de orde, inentingen en eventuele bijzonderheden van de hond die belangrijk zijn om rekening mee te houden.

Wat ik heel belangrijk vind is dat een hond zich veilig voelt, zowel in de bus als in het bos. Ik zorg ervoor dat de honden op een plek uitgelaten worden ver van de weg af.
De honden blijven op het pad lopen of rennen en spelen op een groot veld in het bos want we moeten in flevoland nu eenmaal rekening houden met de vele reeen die in het bos leven.

Ik zorg ervoordat we geen andere mensen tegen komen zodat ik geen overlast veroorzaak en de honden kunnen lekker zo hard rennen als ze willen zonder dat hun spel steeds onderbroken wordt.
Wat ik heel leuk vind is dat ook de honden met wat moeilijker gedrag, zoals kennelsyndroom, hele onzekere en onstabiele honden hun plek hebben gevonden. Aan de sociale stabiele sfeer die als basis in de roedel heerst hebben deze honden zich enorm opgetrokken. Waardoor ik in de roedel bijna niets meer van dat onstabiele gedrag terug zie. Deze honden worden zelfverzekerder doordat ze iedere keer ervaren dat ze niets te vrezen hebben. Het streven is dan ook dat alle honden die meegaan gelukkige rennende rakkers in de groep zijn. Ik doe mijn werk dan ook met heel veel plezier!

Met alle honden die mee gaan heb ik een goede band. Daar besteed ik dan ook veel aandacht aan. Aangezien veel honden al meer dan vijf jaar meelopen zijn we aan elkaar gehecht geraakt.
Om een beeld te krijgen van de Rennende Rakkers in het bos, kijk bij foto's.